z tego wychodzi, że jest smutnym szaleńcem żyjącym na granicy rzeczywistości, może nawet poza nią. różnice zresztą w jej postrzeganiu mogą okazać się ogromne, e tam, takie właśnie są. miliardy odrębnych, innych, złożonych światów, tak podobnych jak wszyscy biali albo czarni do siebie. więc właściwie z grubsza. czy każdy oddaje się swoim rytuałom w ciszy własnego mieszkania? czy każdy jest w stanie, w miarę szczelnie odgrodzić innych od swoich prawdziwych myśli, przynajmniej od ich części, która - gdyby ją wyjawić, mogłaby zmienić bardzo wiele. odrobinę dużą odrobinę zachowa dla siebie
spotkane dzisiaj operowe małżeństwo, młode ale już długotrwałe jeśli brać pod uwagę jego staż w stosunku do ich wieku. na wakacje wyjeżdżają do stolic aby obdarowywać mieszkańców i turystów swoim śpiewem. uwierzcie, ludzie są im niezmiernie wdzięczni i wierni. na spektakularnych rynkach wielkich miast, wieczorami, przy ciepłym świetle latarni, otoczeni przyjaznym tłumem (czasem kilkusetosobowym) subtelnie jednoczą
