bez formy. nudne "dorosłe" sprawy, zawiłe meandry głupoty, kompleksów, strachu i próżności. gdy się tak po nich codziennie przejdzie to czuje się jak w zatłoczonym tramwaju stojącym w korku, w środku gorącego dnia. resztki przyzwoitości powstrzymują go od rzucenia pawia w spocony tłum. spokojnie, wiem, że to nie wszystko na co was stać
