Przeczytaj wydrukowane na jego plecach na czarnym doskonale czarnym tle, małymi literami, przesłanie. To chyba jedna linia, odcienie się nie różnią - czerń jest czarna. Nie wiśniowa, granatowa czy brązowa ale czarna
Nie drapie się tak po prostu , nie wyglądałoby to dobrze, pociera ręką przemyślnie zgoloną głowę, co czyni go tym bardziej, tym bardziej ... właściwie z kim on jest? Kto ma szczęście przytulać, obracać, zagarniać to czyste, filigranowe (drobnokościsty i niewielkiego wzrostu chłopiec) ciało? Kokieteryjna skromność, urzekająca trema. Do twarzy mu z zagranym zdenerwowaniem, słabosłyszalnymi chrząknięciami i regularnym mmm gdy mówi, gdy zadaje proste, celne pytania i swobodnie, z grzecznym uśmiechem ale bez zbędngo nacisku, zaprasza do udziału w rozmowie. Tutaj nie ma obawy, że ktoś wyciągnie cię na środek, tylko dlatego, że jesteś pod ręką bo w pierwszym rzędzie, albo obleje wodą, wytarmosi za włosy, generalnie wywoła do tablicy, nakazując dla dobra sprawy gapiostwo porzucić na rzecz uczestnictwa
Nawet koło bufetu Jan zachowuje się dystyngowanie, pochłaniając miniaturowe paszteciki i kolorowe galaretki w kształcie stożków
