miała letnie stopy. opalone, wygrzane w słońcu, ze śladami piasku, wolne, z niedbale utkwionym między pierwszym a drugim palcem rzemykiem japonek. właściwie nigdy - poza jednym wyjątkiem, gdy miała lat 14, nie była tak brązowa. wtedy - przymuszona obozową musztrą, skwierczała na wielkim ręczniku, przewracając się z boku na boku i ślepnąc od południowego blasku. plaża była tak rozgrzana, iż chodzenie po niej sprawiało ból. gorąca skóra, wściekle wrażliwa na jakikolwiek dotyk doświadczyła traumy, gdy kilku chłopaków postanowiło zabić nudę starym, sprawdzonym sposobem - wrzucaniem uśpionych skwarem dziewcząt do lodowatej wody. początek lipca po chłodnej wiośnie
